Çocuk Aikido’da başarı ölçümü yapılırken ailelerin çoğu yanlış yere bakar. “Tekniği yaptı mı, kuşağı ne oldu, sınavı geçti mi?” diye sorulur. Bunlar tamamen önemsiz değil; ama asıl gösterge de bunlar değil. Çocuk Aikido’da gerçek başarı, çocuğun davranışında ve alışkanlığında görülen değişimdir. Çünkü Aikido bir karakter eğitimidir; sadece hareket ezberi değildir.
Birinci yanlış nokta: Başarıyı “hız” sanmaktır. Çocuk hızlı öğreniyor diye sağlam öğreniyor anlamına gelmez. Hız, bazen yüzeysel öğrenmedir. Aikido’da değerli olan, kontrollü ve temiz çalışmadır. Çocuk yavaş ama düzgün öğreniyorsa, o çocuk doğru ilerliyordur.
İkinci yanlış nokta: Başarıyı “kuşak” sanmaktır. Kuşak ilerlemeyi gösterir ama her çocuk aynı hızda kuşak almaz. Bazı dojo’lar hızlı verir, bazıları ağır verir. Bu yüzden kuşak tek başına ölçü olamaz. Ailenin bakması gereken şey; çocuğun kuşağına yakışır şekilde davranıp davranmadığıdır. Saygısı artıyor mu, disiplini oturuyor mu, kontrolü gelişiyor mu?
Üçüncü yanlış nokta: Çocuğu başkalarıyla kıyaslamaktır. “Bak o senden iyi” cümlesi çocuğu ya kırar ya hırçınlaştırır. Aikido yolu kişiseldir. Çocuğun gelişimi kendisiyle kıyaslanır: geçen aya göre daha mı sakin, daha mı düzenli, daha mı dikkatli? Bu kıyas, çocuğu güçlendirir.
Dördüncü yanlış nokta: Çocuğu dersten sonra “gösteriye” zorlamaktır. “Hadi göster” baskısı çocuğu gerer. Çocuk Aikido’yu sahne işi sanmaya başlar. Bu da derse olan sevgiyi düşürür. Doğru yaklaşım, çocuğun anlatmasına izin vermektir. Çocuk isterse anlatır, istemezse zamanla açılır.
Doğru ölçü 1: Çocuğun yönerge takibi gelişiyor mu? Eğitmen konuşurken dinliyor mu, sıraya uyuyor mu, partner değişiminde hızlı toparlanıyor mu? Bu gelişiyorsa, Aikido disiplininin temel taşları oturuyor demektir. Bu taşlar oturunca teknik de daha rahat gelir.
Doğru ölçü 2: Çocuk partnerine daha mı dikkatli? Sertliği azalıyor mu, kontrolü artıyor mu, “yavaş” uyarısını daha çabuk uyguluyor mu? Aikido’da en kıymetli beceri, gücü kontrol etmektir. Bu beceri oturuyorsa çocuk doğru yoldadır.
Doğru ölçü 3: Çocuk zorlukla baş edebiliyor mu? Hata yapınca hemen bırakıyor mu, yoksa tekrar deniyor mu? Zorlanınca ağlayıp kopuyor mu, yoksa nefes alıp devam edebiliyor mu? Bu değişim, gerçek gelişimin işaretidir. Çünkü hayatta da en büyük mesele budur: zorlanınca devam edebilmek.
Doğru ölçü 4: Evdeki genel hali. Çocuk daha mı sakin, daha mı düzenli, daha mı hızlı toparlanıyor? Elbette her çocuk bir anda değişmez ama küçük işaretler görülür. Bunlar varsa, Aikido’nun etkisi başlamıştır.
Çocuk Aikido’da başarı ölçümü yaparken tekniği değil, terbiyeyi ölçün. Kuşağı değil, alışkanlığı ölçün. Gösteriyi değil, davranışı ölçün. Benim görüşüm net: çocuğun karakterinde küçük de olsa olumlu değişim görüyorsanız, doğru yerdesiniz. Teknik zaten zamanla gelir; ama disiplin ve kontrol gelirse, o başarı kalıcı olur.