Çocuk Aikido’ya bazı aileler “kendini savunsun” diye başlatır. Bu niyet anlaşılır ama hedefi yanlış kurarsanız sonuç da yanlış olur. Aikido’nun doğru hedefi kavga öğretmek değildir; çocuğa güvenli davranış kazandırmaktır. Güvenli davranış demek, tehlikeyi büyütmemek, doğru mesafeyi korumak, sakin kalmak ve gerektiğinde yetişkinden destek almaktır.
İlk doğru alışkanlık: Çocuğun çevresini fark etmesidir. Aikido, çocuğa nerede duracağını, kalabalıkta nasıl hareket edeceğini, sıkışınca nasıl açı alacağını öğretir. Bu basit farkındalık, birçok tatsız durumu daha başlamadan bitirir. Çünkü çocuk kendini köşeye sıkıştırmaz, gereksiz risk almaz.
İkinci doğru alışkanlık: Mesafe yönetimidir. Çocuk karşısındaki biri çok yaklaştığında geri bir adım almayı öğrenir. Bu geri adım “kaçmak” değildir; akıllıca pozisyon almaktır. Çocuğun duruşu ve bakışı da net olursa, karşı taraf çoğu zaman geri gider. Zorba veya agresif çocuklar genelde belirsiz hedef arar.
Üçüncü doğru alışkanlık: Net ve kısa iletişimdir. Uzun konuşma zor anlarda işe yaramaz. “Dur” demeyi, “yapma” demeyi, “bırak” demeyi öğrenmek yeterlidir. Aikido’nun verdiği disiplin, bu cümleleri bağırmadan ama kararlı söylemeye yardım eder. Bağırmak paniktir; kararlılık ise kontroldür.
Dördüncü doğru alışkanlık: Panik anında nefese dönmektir. Çocuk korktuğunda veya sinirlendiğinde nefesini tutar, vücudu kasılır. Aikido çocuğa nefesle sakinleşmeyi öğretir. Çocuk nefese dönerse, yanlış bir hareket yapma ihtimali düşer. Yanlış hareket, çoğu zaman olayı büyütür.
Beşinci doğru alışkanlık: Yardım istemeyi normal görmek demektir. Çocuğa “tek başına çöz” baskısı yapmak yanlıştır. Çocuk sıkıştığında öğretmene, görevliye, ailesine haber vermeyi öğrenmeli. Bu zayıflık değil; akıllı davranıştır. Geleneksel terbiyede bile akıllı adam gücünü boş yere harcamaz.
Ailelerin kritik hatası: Çocuğa “sen de vur” demektir. Bu çocuk için hızlı görünen ama tehlikeli bir yoldur. Çocuk ya daha büyük bir kavgaya girer ya da okulda haksız duruma düşer. Aikido’nun çizgisi, kavganın içine girmek değil; kavganın dışında kalmayı öğrenmektir.
Doğru ölçü: Çocuğun daha güvenli davranıp davranmadığıdır. Çocuk artık kalabalıkta daha mı rahat, tartışmada daha mı sakin, zorlandığında daha mı kontrollü? Bunlar iyileşiyorsa hedef doğru ilerliyor demektir. Teknik gösterişi ikinci plandadır.
Çocuk Aikido’da doğru hedef, çocuğa “kavga kazanmayı” değil “kavga yaşamamayı” öğretmektir. Çocuk güvenli davranış kazandıkça hem daha özgüvenli olur hem de daha az risk alır. Bu yaklaşım, bugün de yarın da işe yarar; çünkü sağlam terbiye zamana bağlı değildir.